Wypowiedzenie umowy o pracę

Wypowiedzenie umowy o pracę rozumiemy przez jednostronne rozwiązanie stosunku pracy. W polskim prawie jest ono dopuszczalne na ściśle określonych warunkach. Przede wszystkim musi przybierać ono postać pisemną. Dopuszczalne jest jej złożenie zarówno przez pracodawcę jak i przez pracownika. Jeżeli wypowiedzenie powstało z inicjatywy pracodawcy to powinno ono zawierać pouczenie, które mówi o możliwości odwołania się do sądu pracy. W momencie, gdy umowa zostanie rozwiązana, gdy była zawarta na czas określony to jest on zobowiązany do wskazania przyczyny zwolnienia oraz skonsultować się z organizacją związkową (jeżeli ona istnieje).

Ważną kwestią jest zachowanie terminu wypowiedzenia. Jest ono obowiązujące zarówno dla pracodawcy (jako czas na znalezienie następnego pracownika) oraz pracownika (jako czas na znalezienie nowego miejsca zatrudnienia).

Okresy wypowiedzenia:

W przypadku umowy na czas nieokreślony lub określony:

  • 2 tygodnie, jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 6 miesięcy
  • 1 miesiąc, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 6 miesięcy
  • 3 miesiące, jeżeli pracownik pracował co najmniej 3 lata

W przypadku umowy na okres próbny kształtuje się to następująco: 3 dni robocze, gdy okres próbny nie przekracza 2 tygodni, 1 tydzień – okres dłuższy niż 2 tygodnie, 2 tygodnie – okres próbny wynosi 3 miesiące.

Jeżeli rozwiązanie umowy nastąpiło z inicjatywy pracownika to w takim przypadku traci on prawo do zasiłku z Urzędu Pracy na okres 90 dni od zarejestrowania się w Urzędzie Pracy. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy złożone wypowiedzenie było następstwem zmiany miejsca zamieszkania.

W momencie, gdy rozwiązanie umowy zostało przeprowadzone z naruszeniem przepisów to w takiej sytuacji każdej ze stron przysługuje prawo roszczenia. W przypadku pracowników może on zażądać przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach lub wypłacenie odszkodowania.

Ocena czytelników
[Głosów:0    Średnia:0/5]

1 komentarz